• امام حسین علیه السلام می فرماید: بدرستی که شیعیان ما قلبشان از هرناخالصی و حیله و تزویر پاک است.
  • امام رضا علیه السلام: برخی از کسانی که مدعی محبت ما هستند فتنه آنها از دجال برای شیعیان ما بیشتر است... چرا که با دوستان ما دشمن و با دشمنان ما دوست هستند.
  • امام صادق علیه السلام: آن که پیشرفت را در خود نبیند، به نقصان نزدیک ‌تر است و هر که به نقصان نزدیک‌تر باشد، مرگ از زندگی برایش بهتر است.
  • امام سجاد علیه السلام: منتظران ظهور او برترینِ اهل زمانند.
  • نسخه جدید سایت، همزمان با روز عید سعید غدیر رونمایی شد.
  • برای استفاده مناسب و کامل از همه امکانات سایت لطفا با مرورگرهای موزیلا فایرفاکس یا گوگل کروم وارد شوید.
  • وبگاه بر بال اندیشه ورود شما بازدیدکننده مـحترم را خوش آمد می گوید.

جاودانگی پنجمین آفتاب

حیـدر کـرار ۴۸۴ جمعه, ۲۰ فروردين ۱۳۹۵، ۱۱:۵۰ ب.ظ خاندان رسالت ، امام باقر ،

امام محمّد باقر (علیه السلام) در بین برادرانش، خلیفه و جانشین پدرش امام سجّاد (علیه السـلام) بـود و بـعـد از او بـه مـقـام امـامـت رسـیـد. امـام بـاقـر (عـلیـه السـلام) در فـضـایـل انـسـانـى و عـلم و پـارسایى، بر همه برادرانش برترى داشت و نامش در میان شـیعه و سنّى، از همه آنان بلندتر بود و در مقامهاى معنوى از همه بزرگتر و ارجمندتر بود. در مـیـان فـرزنـدان امـام حسن و امام حسین (علیهماالسلام ) از هیچ کس  مانند امام باقر (علیه السلام ) علم دین، آثار، روایات، علوم قرآن و انواع فنون و آداب، آشکار نشد. باقى ماندگان از اصحاب رسول خدا (صلّى اللّه علیه و آله و سلّم) و بزرگان تابعین و رؤسـاى فـقـهـا و دانـشـمـنـدان مـسـلمـیـن، ارکـان دیـن و احـکـام اسـلام را از آن حـضـرت نقل کرده اند و او در فضل و دانش، نشانه عظیم علما و دانشمندان بود به طورى که در این راستا، ضرب المثل همه شده بود، نویسندگان و شاعران در وصف او، نثرها نوشته اند و شعرها سروده اند. ((قرظى)) (یکى از شاعران) مى گوید: یا باقِرَ الْعِلْمِ لاَِهْلِ التُّقى وَخَیْرُ مَنْ لَبّى عَلَى الاَْجْبُلِ ((اى شکافنده و آشکار کننده علم براى پرهیزکاران! و اى برترین انسانى که برفراز کوهها (ى حجاز) لَبّیک گفتى!)). و مالک بن اعین جهنى (شاعر دیگر) در تمجید آن حضرت مى گوید: اِذا طَلَبَ النّاسُ عِلْمَ الْقُرآنِ کانَتْ قُرَیشُ عَلَیهِ عَیالاً وَاِنْ قِیلَ اَیْنَ بْنُ بِنْتِ النَّبِىِّ نِلْتَ بِذاکَ فرُوعاً طِوالاً نُجُومَ تُهَلِّلْ لِلْمُدْ لِجِینَ جِبال تُورِثُ عِلْماً حِبالاً یـعـنـى: ((هـرگاه مردم به کسب دانش قرآن بپردازند، قریشیان جیره خوار (سفره علم) امام باقر (علیه السلام) هستند و اگر گفته شود پسر دختر پیامبر (صلّى اللّه علیه و آله و سلّم) در کجاست؟ با این جستجو به شاخه هاى بلند (علم و دین که وجود امام باقر (علیه السـلام) سـرشـار از آن اسـت) دست یافته اى، شاخه هایى به بلنداى ستارگانى که نـوربـخـش رونـدگـان شب هستند و به بلنداى کوه هایى که دانش بسیار از آنها سرازیر گردد)).
ابلاغ سلام پیامبر (صلی الله علیه و آله) به امام باقر (علیه السلام)
امام باقر (علیه السلام) به سال 57 هجرى (سوم صفر یا آغاز ماه رجب) در مدینه متولّد شد و به سال 114 هجرى (هفتم ذیحجّه) در سنّ 57 سالگى در مدینه از دنیا رفت. نـسـبـت او، هـم از نـاحـیـه پـدر و هـم از نـاحـیـه مـادر بـه هـاشـم (جـدّ دوّم رسـول خـدا (صـلّى اللّه عـلیـه و آله و سـلّم) مى رسد و هم از دو طرف به امیرمؤ منان على (عـلیـه السلام) مى رسد (زیرا مادرش ((اُمّ عبداللّه)) دختر امام حسن مجتبى (علیه السلام) بود) پس او هم هاشمى است و هم علوى. قبر شریفش در بقیع (واقع در مدینه) مى باشد. امـام صـادق (عـلیـه السـلام) مـى گـویـد: پـدرم فـرمـود: نزد جابر بن عبداللّه انصارى (صحابى بزرگ) رفتم سلام کردم و او جواب سلام مرا داد و سپس گفت: ((تو کیستى؟)) (این در وقتى بود که جابر نابینا شده بود) گفتم: ((محمّد بن علىّ بن حسین هستم)). گفت: پسر جان! نزدیک بیا، نزدیک او رفتم، دستم را بوسید و سپس  خم شد که پایم را بـبـوسـد مـن کـنـار رفـتـم و نـگـذاشـتـم. سـپـس  گـفـت: ((رسول خدا (صلّى اللّه علیه و آله و سلّم) به تو سلام رساند)). گفتم: ((سلام و رحمت و برکات خدا بر رسول خدا (صلّى اللّه علیه و آله و سلّم) باد، او چگونه به من سلام رساند؟!)). جـابـر گـفت: ((روزى به حضور رسول خدا (صلّى اللّه علیه و آله و سلّم) رفتم، به من فرمود: اى جابر! شاید تو زنده بمانى تا با مردى از فرزندان من ملاقات کنى که محمّد بن على نام دارد)). ((یـَهـِبُ اللّهُ لَهُ النُّورَ وَالْحـِکـْمَةَ فَاقْرَاءْهُ مِنِّى السَّلامُ؛ خداوند نور و حکمت به او ببخشد، سلام مرا به او ابلاغ کن)).
دلایل امامت امام باقر (علیه السلام)
1ـ در وصـیـّت امـیـرمـؤ مـنـان عـلى (عـلیـه السلام) به فرزندانش، نام امام باقر (علیه السلام) آمده و به او سفارش شده است.
2ـ مـطـابـق روایـات (کـه یـک نـمـونـه آن در جـریـان جـابـر، ذکـر شـد) رسول خدا (صلّى اللّه علیه و آله و سلّم) نام او راذکر کرده و به عنوان ((باقرالعلوم)) (شکافنده علوم) یاد نموده است.
3ـ در ((حـدیـث لَوْح)) مـطـابـق نـقـل عـلمـاى شـیـعـه، آمـده اسـت کـه جـبـرئیـل آن را از بـهـشـت بـه حـضـور رسـول خـدا (صـلّى اللّه عـلیه و آله و سلّم) آورد و رسـول خـدا (صـلّى اللّه علیه و آله و سلّم) آن را به فاطمه ـ سلامُ اللّه عَلَیْها ـ داد و در آن ((لَوْح)) نام همه دوازده امام (علیهم السلام) نوشته شده است و در آن نام ((محمّد بن على)) (امام باقر) به عنوان امام بعد از پدرش، خاطرنشان شده است.
4ـ نـیـز از عـلمـاى شیعه نقل شده است که خداوند ((نامه مهر شده)) اى که داراى دوازده مهر بـود، براى رسول خدا (صلّى اللّه علیه و آله و سلّم) فرستاد و به پیامبر (صلّى اللّه عـلیـه و آله و سلّم) فرمان داد که آن را به امیرمؤ منان على (علیه السلام) بسپارد و به او دسـتـور دهـد کـه اولیـن مـهـر آن را بـشـکـنـد و طـبـق دسـتـورهـاى آن عـمـل کـنـد و هنگام مرگش آن را به فرزندنش حسن (علیه السلام) بسپارد و به او دستور دهـد مـهـر دوّم را بـشـکـند و به دستورات آن عمل کند و هنگام مرگش آن را به برادرش حسین (عـلیـه السـلام) بـدهـد و بـه او دسـتـور دهـد کـه مـهـر سوّم را بشکند و به دستورات آن عـمل نماید و هنگام مرگش آن را به پسرش علىّ بن حسین (علیهماالسلام) بسپارد و به او دسـتـور دهـد کـه مـهـر چـهـارم را بـشـکـنـد و بـه دسـتـورات آن عـمـل نـمـایـد و هـنگام مرگش آن را به پسرش ((محمّد بن على)) امام باقر (علیه السلام) بـسـپارد و به ترتیب مذکور به او دستور دهد که هنگام مرگش آن را به پسرش  بسپارد تا به آخرین امام برسد.
5 ـ روایـات بـسـیـارى از امـیـرمـؤ مـنـان و امـام حسن و امام حسین و امام سجّاد (علیهم السلام) نقل شده است که به امامت امام باقر (علیه السلام) بعد از پدرش صراحت دارد.
6ـ و روایـات بـسـیـارى را سـایـر راویـان در فـضـایـل آن حـضـرت نـقـل کرده اند که ذکر آنها به طول مى انجامد و در این کتاب که بنایش بر اختصار است، به همین مقدار مذکور که بیانگر معانى همان روایات است، کفایت مى شود.
مـدّت امـامت امام باقر (علیه السلام ) و عهده دارى و خلافت آن حضرت بر شؤ ون مردم بعد از پدرش نوزده سال ادامه یافت.
گفتارى از بزرگان در شأن امام باقر (علیه السلام)
1ـ ((عـبـداللّه بـن عطاء مکّى)) مى گوید: ((دانشمندان و بزرگان علم را ندیده ام که پیش هـیـچ کـس کـوچـکـتـر از آن جـلوه کنند که در نزد امام باقر (علیه السلام) آنگونه جلوه مى کنند)). و مـن خـودم ((حـکـم بـن عیینه)) را دیدم که با آن مقام ارجمندى که در نزد مردم داشت، همانند کودکى که در مقابل معلمش بنشیند، در حضور امام باقر (علیه السلام) مى نشست.
2ـ ((جـابـر بـن یـزید جُعْفى )) (که از اصحاب بزرگ امام باقر (علیه السلام) بود) وقتى که مطلبى را از آن حضرت نقل مى کرد، تعبیرش چنین بود: ((حـَدَّثـَنـِى وَصـِىُّ الاَْوْصـِیـاءِ وَوارِثُ عـُلُومِ الاَْنـْبـِیـاءِ مـُحـَمَّدَ بـْنِ عـَلِىِّ بـْنِ الْحـُسـَیـْنِ عَلَیهِمُ السّلامُ)). ((وصىّ اوصیا و وارث دانشهاى پیامبران، محمّد بن على بن حسین (علیهم السلام) براى من حدیث کرد)).
فرزندان امام باقر (علیه السلام)
امام باقر (علیه السلام ) داراى هفت فرزند بود که عبارتند از:
1 ـ ابوعبداللّه جعفر بن محمّد (امام صادق (علیه السلام )).
2ـ عبداللّه (مادر این دو ((اُمّ فروه )) دختر قاسم بن محمّد بن ابى بکر است).
3 ـ ابراهیم.
4 ـ عبیداللّه (این دو در زمان کودکى از دنیا رفتند، مادرشان ((اُمّ حکیم)) دختر اسید بن مغیره، ثَقَفى است).
5 و 6 ـ على و زینب که مادرشان، امّ ولد بود.
7 ـ اُم سَلَمه. که مادرش، امّ ولد بود.
و در بـاره هـیچیک از فرزندان امام باقر (علیه السلام) کسى اعتقاد به امامت نداشته، جز در مورد جعفر بن محمد (امام صادق (علیه السلام ) ). ضـمـنـا بـایـد تـوجـّه داشـت کـه عـبـداللّه بـرادر امـام صـادق (عـلیـه السـلام) بـه فضایل و نیکى شهرت داشت.
۰ نفر پسندید

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی

تبلیغات

محبوب ترین ها

پیوندهای سایت

نرم افزارهای مورد نیاز

‏‫‏‫